Sensakura Kennel - AKITA INU

  akitA - Wzorzec                                                                        


Wzorzec rasy FCI nr 255
Bimbo Yamamoto




Pochodzenie rasy: JAPONIA
Data publikacji obowiązującego standardu: 13.03.2001
Uzytkowanie: PIES TOWARZYSZĄCY
Klasyfikacja FCI: GRUPA 5 - szpice i psy ras pierwotnych
SEKCJA 5 - szpice azjatyckie i rasy pokrewne,
bez prób pracy
SKRÓCONY RYS HISTORYCZNY:
Pierwotnie japońskie psy miały rozmiar od małych do średnich
i nie występowały w rasach dużych. Od 1603 r. w prefekturze
Akita Matagi (średniej wielkości psy do polowań na niedźwiedzie),
używane były do walk psów. Od 1868 r. rasa ta była krzyżowana z tosa
i mastifami i w efekcie tego wielkość psów tej rasy uległa zwiększeniu,
ale cechy związane z typem szpica zostały utracone.
W 1908 r. walki psów zostały zakazane,ale rasa ta została zachowana
i udoskonalona jako duża rasa japońska. W wyniku tego dziewięć doskonałych
egzemplarzy tej rasy zostało uznane w 1931 r. jako pomniki natury.
Podczas II wojny światowej (1939 -1945) powszechne było używanie psich futer
do produkcji ubrań wojskowych. Policja zarządziła chwytanie wszystkich psów i
konfiskatę, za wyjątkiem owczarków niemieckich, które używane były do celów wojskowych.
Jednakże niektórzy miłośnicy psów próbowali obejść to zarządzenie, krzyżując swoje
psy z owczarkami niemieckimi. Po zakończeniu II wojny światowej liczba akit gwałtowanie
spadła, a te które ocalały występowały jako trzy różne typy:
1) matagi akita
2) akity do walk psów
3) owczarko-akita.
Stworzyło to bardzo zagmatwaną sytuację dla tej rasy. Podczas odtwarzania po wojnie
czystej rasy pies kongo-go pochodzący z linii dewa, który wykazywał charakterystyczne
cechy wpływu mastifa i owczarka niemieckiego, cieszył się, czasowo wprawdzie, ogromną
popularnością. Jednakże miłośnicy psów nie zaaprobowali tego typu, jako właściwej
rasy japońskiej i poczynili próby wyeliminowania wszystkich obcych ras poprzez krzyżowanie
z typem matagi akita w celu odtworzenia czystej, pierwotnej rasy. Uzyskali w ten sposób
ustabilizowanie czystej linii dużej rasy jaką dzisiaj znamy.

WYGLĄD OGÓLNY:
Pies dużego wzrostu, dobrze wyważony i mocny.
Drugorzędne cechy płciowe silnie zaznaczone, połączone
z dużą szlachetnością i godnością. Mocna konstrukcja.
Silnie zaznaczony dymorfizm płciowy.

WAŻNE PROPORCJE:
Stosunek wysokości w kłębie do długości ciała
(od szczytu łopatki do guza biodrowego) wynosi 10 : 11,
z tym że długość ciała u suk jest nieco większa niż u psów.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
złożony, wrażliwy, nie tchórzliwy.

GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: wielkość jest proporcjonalna
do wielkości ciała. Część czołowa jest
szeroka z wyraźną bruzdą, bez zmarszczek.
Stop dobrze zaznaczony.
Trzewioczaszka: nos duży, czarny.
W przypadku białego umaszczenia dopuszczalny
kolor cielisty, jednak czarny pozostaje kolorem preferowanym.
Kufa umiarkowanie długa, mocna, szeroka i głęboka.
Zwężająca się, lecz nie spiczasta. Grzbiet nosa prosty.
Szczęki/zęby: zęby mocne ze zgryzem nożycowym, wargi przylegające.
Policzki umiarkowanie rozwinięte.
Oczy stosunkowo małe, prawie trójkątnego kształtu.
Zewnętrzny kąt oka ściągnięty lekko ku górze. Umiarkowanie
szeroko rozstawione o ciemnobrązowym kolorze, im ciemniejsze
tym lepsze. Uszy stosunkowo małe, dość grube, trójkątne z lekko
zaokrąglonymi końcami. Osadzone niezbyt daleko od siebie,
ustawione lekko nachylone ku przodowi.

SZYJA:
gruba i muskularna, we właściwej proporcji do głowy.

TUŁÓW:
Grzbiet prosty, silny.
Lędźwie szerokie, muskularne.
Klatka piersiowa głęboka, dobrze rozwinięta,
żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch podciągnięty.

OGON:
Wysoko osadzony, gruby, noszony, silnie skręcony nad
grzbietem, ogon opuszczony sięga prawie do stawów skokowych.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatki umiarkowanie ukośne i dobrze rozwinięte.
Łokcie przylegające do tułowia.
Przedramię proste, o mocnym kośćcu.
Kończyny tylne dobrze rozwinięte, silne i
umiarkowanie ukątowane.
Stopa gruba, okrągła, wysklepiona i zwarta.
Ruch mocny, dynamiczny.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos okrywowy twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty.
Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem -
włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.
Umaszczenie: czerwono-płowe, sezamowe (czerwono-płowe włosy
z czarnymi końcówkami), pręgowane, białe. Wszystkie wymienione
wcześniej umaszczenia za wyjątkiem białego muszą mieć "urajiro"
(urajiro - białawe umaszczenie po bokach kufy, na policzkach,
po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona,
po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych).

WYMIARY:
Wysokość w kłębie:
psy 67 cm,
suki 61 cm.
Tolerancja: +/- 3 cm.

BŁĘDY:
Wszystkie odstępstwa od wymienionego standardu muszą być
uznane za błąd, którego znaczenie zależne jest od stopnia
odchylenia od wzorca:
- sucze psy, samcze suki,
- przodozgryz lub tyłozgryz,
- brakujące zęby,
- niebieskie lub czarne plamy na języku,
- zbyt jasne oko,
- krótki ogon,
- tchórzliwość.

BŁĘDY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- nie stojące ucho,
- zwisający ogon
- długi włos (kosmaty),
- czarna maska,
- kolorowe znaczenia na bieli.

UWAGA:
Psy muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
które w pełni zstąpiły do moszny.

źródło: www.fci.be

powrót "akita"